Podstawy działania sieci

Karty sieciowe NIC (Nework Interface Card)

Producent karty sieciowej nadaje jej unikatowy trwały adres tzw. Adres MAC (Media Access Control). Jego długość wynosi 48 bitów i jest zazwyczaj zapisywany w postaci dwunastu cyfr szesnastkowych – każda cyfra szesnastkowa reprezentuje cztery bity.
Przykładowe, równoznaczne zapisy:

020011111111 <=> 0200.1111.1111

Komputer wysyłając dane, dodaje do nich prefiks zawierający adres MAC odbiorcy. Gdy dane dotrą do innych komputerów w sieci, adres MAC zostanie użyty do podjęcia decyzji, czy dane mają być przetwarzane, czy zignorowane.
Aby sieci działały wszystkie jej składniki muszą używać tego samego zestawu standardów i protokołów. W celu wprowadzeniu standaryzacji utworzono zestaw protokołów zwanych modelem sieciowym. TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) zestaw protokołów definiuje i gromadzi duży zbiór standardów i protokołów sieciowych używanych współcześnie.



Protokół TCP świadczy wielu protokołom warstwy aplikacji usługę gwarantowanego dostarczania danych. Ma możliwość monitorowania przesyłanych danych w celu ustalenia, czy dotarły do miejsca docelowego, jeśli dane zostaną utracone, mogą zostać ponownie wysłane.
Sieci korzystają z zestawów protokołów TCP/IP przypisując do każdego interfejsu sieciowego adres IP, który jednoznacznie identyfikuje interfejs w obrębie sieci. Wykorzystywany jest do przesyłania danych od jednego urządzenia do drugiego z określonymi adresami IP.
Główne funkcje protokołu IP:

- Routing,
- Adresowanie logiczne.

Warstwy sieci


Warstwy sieci

Script logo